AS 100 PALABRAS GALEGAS PARA DESIGNAR A CHOIVA

Babuña, Babuxa, Barbaña, Barbuza, Barrallo, Barrufa, Barruñeira, Barruzo, Borralla, Breca, Chuvisca, Chuviscada, Chuviñada, Froallo, Lapiñeira, Marmaña, Orballo, Parruma, Parrumada, Patiñeira, Patumeira, Poalla, Poallada, Poalleira, Poallo, Zarzallo,  Arroiada, Ballón, Basto, Bátega, Bategada, Cebra, Cebrina, Chaparrada, Chuvascada, Chuvasco, Chuvieira, Cifra, Ciobra, Dioivo, Treixada, Xistra, Zarracina, Treboada, Torboada, Torbón, Trebón, Auganeve, Cebrina, Cebrisca, Escarabana, Nevada, Nevarada, Nevareira, Nevarío, Nevisca, Nevarisca, Pedrazo, Salabreada, Sarabiada, Torba, Amizar, Delampar, Escambrar, Escampar, Estear, Estiñar, Estrelampar, Borraxeira, Borraxoia, Brétema, Cegoña, Fuscallo, Néboa, Neboeiro, Nebra, Zarrazina...

 

Seica alguén coñece unha lingua con mais verbas pra nomea-la choiva?

 

http://www.gciencia.com/tolociencia/61-palabras-en-galego-para-designar-a-choiva/

 

http://www.fernandezbaladron.com/

A CLASE MEDIA

Un conhecido viu reunirse con alguns colegas despois de longo tempo. Estaban a resolver os problemas do mundo a carón dunha cervexa, cando o grupo comezou falar das futuras eleccións. Fai dous anos que o companheiro decidiu non ler máis os xornais. Dende a sua cadeira, o amigo do que os falo observaba a conversa como si fose un xogo de ping-pong.

 

Que si corrupción, que si economía. Algún deles chegou dicir que a clase media estaba a pagar os costes da alta e mais da baixa. Vindo que o noso companheiro non falaba, outro amigo de seu preguntou se iso tamén acontecía noutros países.

 

O noso amigo comentoume máis tarde que a situación é bastante semellante en todas partes. Está convencido de que os políticos xamais van resolver ren porque non son eles os que mandan. Coida que, quen manda e dispón é abofé o un por cento de población que ten o 99% de los recursos mondiais. Un por cento case anónimo que, o contrario que Belén Esteban, non ven todos os días a ferirnos co látigo das suas catastróficas operacións de cirurxía estética. É o goberno da minoría o que fai que a situación continúa sendo a mesma,  calquera que sexa a cor do goberno no poder.

 

Unha clase media que financia á sociedade, dis? – comentaba o noso amigo – Pero, que entendes tí por clase media? Seica os mileuristas son clase media? Coidas que é o mismo ser de clase media que ganhar o que ganha a media? E, quen coidas tí que son os probes? Seica os probes son os que se sentan a pedir à porta do Mercadona? Coidas que son esas mulleres do pano na testa e o acento dalgún país do leste, ás que “descarga” cada día unha furgoneta nas avenidas?

 

Vivimos anestesiados polo traballo e o noso berce son a televisión e máis o ordenhador. Si Carlos Marx erguese a testa probablemente diría que o Twitter é o opio do pobo. En todas partes hai narguiles pra distraer o sufrimento.

 

O meu amigo ten a certeza de que os problemas de hoxe en día so poden ser resoltos cunha revolución... nembargantes confesa que a idea dunha revolución dalle preguiza e que, cando chega a casa despóis dun día de traballo, a única revolución que quere é a que monta na sua cocinha pra imitar a Carlos Arguiñano.

 

Qué lle imos facer? A rebeldía adoitaba ser cousa adolescente, e os xovenes dagora xa non se rebelan. Excepto cando se lles quita o Whatsapp.

 

 

http://www.fernandezbaladron.com/

 

 

 

 

CAMARADAS AMABEIS

Onte foi un día de retos. O maior deles, ser testemuña de cómo varias compañeiras da academia tentaban facer mobbing á unha terceira. A principal agresora (unha muller duns sesenta anos, co cabelo gris e o corpo tardo) achegouse de fronte para a vítima, ca testa ladeada e repetindo unha e outra vez:
                                       

-          Hello! Bye-bye!... Hello! Bye-bye!... Hello! Bye-bye!... Hello! Bye-bye!...

A muller tiña un pequeno grupo de apoio, formado por outras dúas. E, de súpeto, unha delas berroulle á agredida: “Speak more nice ladyyyyyyyy...”

Chamoume a atención o comportamento adolescente de mulleres tan maduras. Seica o contacto regular cos adolescentes ten relación con somellante conduta xuvenil. Seica as doncelas coidaron que voltar ó proceder da pre-pubertade podería face-lo efeito dun lifting sin ter que pagar cartos. Velaiquí que, desafortunadamente, se queres eliminar engurras tés que estar disposto a pagar o ácido hialurónico.  Xa que, por desgraza para o coquetismo das mulleres, un comportamento adolescente xamais nos regresará un rostro suave, nin un cabelo fabuloso nin unha mirada relucente. Nin a falta de madurez poderá limpa-las nosas arterias do exceso de colesterol.

Chamei á unha amiga colombiana, unha boa persoa con moito ritmo, e invitamos á protagonista da historia a vir connosco. Estaban a televisa- lo futbol e os cafés estaban cheos. Rimos e falamos sobor de todo e de ren. Especialmente sobor de ren que tivese que ver cas amabeis compañeiras. E, xa de volta en casa, sen bicicleta, a miña amiga deume un cabalete e un cadro dun repolo, aínda sen rematar, que eu deixara na sua casa na miña derradeira xira por Hamburgo. Qué bo é ter amigos que nos fagan esquencer a soidade dos errados.

Como diría un paisano: que vivan os faladores, que cada día nos fan máis famosos”

http://www.fernandezbaladron.com/

 

 

 

"EL COLOR DE MALLORCA" - PM-133-2015

Veño de inscribi-lo meu libro no rexistro. "El Color de Mallorca".

http://www.fernandezbaladron.com/

 

 

CRASH COURSES

Curso intensivo de alemán A1.1

 

Una hora diaria de lunes a viernes: 9:00 h - 10:00 h

Duración: 1 mes.

Comienza el 2 de marzo de 2015

Precio: 100 €

 

Número máximo de plazas: 8

Plazas vacantes a 19.01.2015: 5

 

El curso cubre 1/4 del nivel completo A1. Todo el nivel A1 se estudia en 4 meses.

Cada curso mensual es independiente.

 

Al finalizar el nivel completo, el alumno entiende y sabe:

Utilizar expresiones cotidianas y frases básicas destinadas a necesidades concretas.

Presentarse a sí mismo y a otras personas

Formular y responder preguntas de información personal (dónde vive, cosas que tiene)

Interactuar de forma sencilla con una persona que hable lento, claro, y esté dispuesta a ayudarle.

 

 

Curso intensivo de inglés B1.1

 

Una hora diaria de lunes a viernes: 10:00 - 11:00 h 

Duración: 1 mes.

Comienza el 2 de marzo de 2015

Precio: 100 €

 

Número máximo de plazas: 8

Plazas vacantes a 19.01.2015: 5

 

El curso cubre 1/6 del nivel completo B1. Todo el nivel B1 se estudia en 6 meses.

Requiere prueba de nivel.

Cada curso mensual es independiente.

 

Al finalizar el nivel completo, el alumno entiende y sabe:

 

Los puntos principales de una conversación clara sobre asuntos de trabajo, estudios, tiempo libre.

Cómo reaccionar ante diversas situaciones en una zona en la que se hable el idioma.

Introducir comentarios sencillos relacionados con temas conocidos o de interés personal.

Describir experiencias y hechos, sueños, ilusiones y ambiciones.

Explicar brevemente las razones de determinadas opiniones o intenciones.

 

 

http://www.fernandezbaladron.com/

O PODER DA FARMACIA

Pero qué bon xuízo o teu Antonio Ontiveros! Foi fai uns días, cando falaba da miña carta ó Papá Noel: 

“Non é preciso rexeita-las avantaxes, pero cando tés dor só pensas en estar bo”.

Na noite do vintecinco unha otite fíxome lembra-lo que é a dor e pra que sirven as menciñas. En canto o boticario puxo o medicamento na miña man corrín a casa pra devora-lo coa ansiedade do maior adicto. Fiquei dormida, enrolada en mantas e recuperando todo o sono que perdera na noite anterior.

E cando despertei, a dor desaparecera. Tería bicado os pés do que inventou  os sedantes, e mesmo a túnica noxenta do primeiro que triturou a fórmula nun almofariz.

A miña maior gratitude a todos aqueles que deixan as súas horas e días na procura dun remedio contra a enfermidade. A miúdo, a avaricia das grandes empresas farmacéuticas desmanga o seu traballo. Pero o negocio e a vocación aínda son cousas distintas.

 

 

http://www.fernandezbaladron.com/

 

 

 

 

 

 

A BANDA DO XUSTICIEIRO

Hoxe remata unha hebdómada custosa.

Na séptima feira pasada fun a ensinar a Sa Vileta na miña bici e o frío atravesoume o peito deica os meus pulmóns. O luns xa tiña un arrefriado. Facía VINTE anos que non collía un. E así, co nariz entupido, fun facendo fronte ás clases da semana.

Na derradeira lección do luns (unha privada pra unha rapaza de quince anos), irrompiu o padrasto de vintesete anos, propinando sutilezas e esixindo unha explicación porque a moza ainda non aprobara ó inglés. O certo é que a mai da rapaza cambiouna de escola iste mesmo ano, e o nivel de inglés da nova institución está dez veces por enriba da testa da moza e de toda a sua familia. Agora, a nena precisa urxentemente de máis de trescentas horas de clase pra poñerse ó día. En troques diso, a familia decidiu “axuda-la” cunha hora de clase particular á semana. Fai máis dun mes que informei disto á mai, quen prometeu estudia-lo tema. E velaiquí que, cando xa parecía que o tema se esquencera, entra en acción o seu novo e ben feitiño segundo marido.

Un coñecido ten o costume de cantarolar un paso doble sempre que alguén intenta provocalo. E canto maior sexa o aldraxe, máis fote cantarola. Estaba tan absorta lembrando o coñecido que o meu pensamento bateu involuntariamente na porta da “Banda do Xusticieiro”: unha banda composta por un trompeta, un violinista e un ex-reno de Papá Noel ó que apousentaran fai anos por certos problemas intestinais que lle causaban unha aerofaxia abraiante. Pudolf, o reno máis peideiro, goza agora da súa xubilación musical mentres abraia ós fans da orquestra co seu alto sentido do ritmo. Pero non con populares pasodobles, senon con valsas no máis exquisito estilo vienese. Nista ocasión, o mestre de ceremuñas escolleu “O Danubio Azul”.

Blaue Donau (Johann Strauss)

Dirixe á orquestra o mestre Xosé Troitiño (O Xusticieiro da Bicicleta).

(O mestre acércase ó atril e levanta a batuta)

 

PA – RA – RA – RA – RA

PU-PU           PU-PU

PA – RA – RA – RA – RA

PU-PU           PU-PU

 

PA – RA – RA – RA – RA

PU-PU           PU-PU

PA – RA – RA – RA – RA

PU-PU           PU-PU

                                                                                    

Máis rápido...

 

PA – RA – RA – RA – RA

PU-PU           PU-PU

PA – RA – RA – RA – RA

PU-PU           PU-PU

 

PA – RA- RA – RA - RAAAA

PU-PU-PU-PU-PU

PA – PA - PAAAAAAAA

PU-PU-PU-PU-PU

PA - PA - PAAAAAA

PU-PU-PU-PU-PU

PA - PA - PAAAAAA

PU-PU-PU-PU-PU

                                                         PA PAAAAA               

PU-PU-PU-PU-PU

PA PAAAAA

PU-PU-PU-PU-PU

PA PAAAAA

PU-PU-PU-PU-PU

 

VENTO - VENTO - VENTO - VENTO - VENTO - VENTO –

VENTO - VENTO - VENTO - VENTO - VENTO – VEEEEEEN- TO – VEEEEEEN- TO - VEEEEEEEENTO - – TO –TO – TO – TOOOOOOO

PU-PU-PU-PU-PU-PU-PUUUUU

Unha aperta dende Palma e unha nova foto pra o “throw back Thursday”:

http://www.fernandezbaladron.com/